Deze website maakt gebruik van cookies.

Aandacht gevraagd voor belang van documentatie en conservering theatererfgoed

Foto: Herman van Bostelen

16-05-2017 | Bron: Theaterkrant

De archieven en verzamelingen van het voormalige Theater Instituut Nederland (TIN)  zijn van hun opslag aan de Keienbergweg verhuisd naar het UvA-boekendepot (IWO) aan de Meibergdreef. Van de ene winderige parkeerplaats in Amsterdam Zuidoost naar de andere, zou je kunnen denken, maar tijdens een rondleiding voor de Vriendenclub van de Bijzondere Collecties UvA, die de TIN erfgoedcollectie nu beheert, blijkt conservator Hans van Keulen duidelijk verheugd over de nieuwe behuizing.

Theaterwereld slecht bekend met theatererfgoed
Sinds de ontsluiting van de TIN-collectie via de catalogus van de universiteit weet de museumwereld de verzameling steeds beter te vinden, zegt Van Keulen. ‘Dat geldt jammergenoeg nu wat minder voor het professionele theaterveld.’ Zou de theaterwereld de weg niet weten online of naar Amsterdam-Zuidoost? Er wacht tegenwoordig een heuse ontvangstruimte met lekkere koffie voor diegene die in archieven oude opnames en aantekenboeken van deze of gene wil bestuderen.

Investeren in archivering van ons theatererfgoed
Niet alleen bezuinigingen, ook voortschrijdend inzicht heeft geleid tot nieuwe methoden van verzamelen. Tegenwoordig wordt met behulp van een commissie een selectie van 100 voorstellingen per jaar geselecteerd. ‘En dat kunnen ook mislukte voorstellingen zijn, zoals de eerste 3D musical Sky.’ Maar Van Keulen blijft erbij dat niet alleen kunstenaars maar ook instellingen zich nauwelijks bewust zijn van het belang van documentatie en conservering. ‘Ik zou willen dat instellingen die subsidie krijgen, verplicht worden een deel van hun geld aan archivering te besteden, zoals dat nu in België het geval is. Het is goed dat mensen zich gaan afvragen, wat het betekent, theater als praktijk te archiveren. Het gaat om die bewustwording.’

Lees hier het hele artikel van Fransien van der Putt