In gesprek met Judith

Thema: Coronacrisis

‘Ik denk dat we af moeten van het ver vooruit programmeren en verkopen’


Judith Hartman, directeur Wilminktheater en Muziekcentrum Enschede, denkt na over werkbare scenario’s die inzetbaar zijn voor verschillende niveaus van coronabeperkingen. Daardoor kan een podium meer doen dan wat er nu gebeurt en aan meer artiesten een podium bieden.

Wat is op dit moment jouw gemoedstoestand?

Mijn gemoedstoestand is wisselend. Op de een of andere manier begint de situatie ook wel een soort van ‘te wennen.’ Tegelijkertijd blijft het frustrerend om nauwelijks voorstellingen en concerten te kunnen laten zien en publiek in huis te hebben.

Het Wilminktheater en muziekcentrum is al per 13 oktober dichtgegaan? Wat waren de belangrijkste overwegingen?

We zijn niet ‘dicht’ maar er zijn geen voorstellingen. We hadden namelijk voor de voorstellingen in deze periode al meer kaarten verkocht dan de maximum van 30. In overleg met de bespelers bleek het onmogelijk om te bepalen wie er dan wel of niet mogen komen dus vandaar onze sluiting. We proberen hiermee ook voor een iets langere periode helderheid te scheppen en te kijken naar wat we nog wel kunnen doen. We geloven niet meer in het werken van persconferentie naar persconferentie. Dit is te grillig en we proberen nu toch een soort van eigen koers te varen.

Al vanaf de eerste lock down zijn we digitale programma’s gaan ontwikkelen. Daarnaast hebben we, zodra er 100 mensen in de zaal mochten, een eigen honderduit programma gemaakt. Veertien dagen lang laten we voorstellingen en concerten zien i.s.m. onze huisgezelschappen en zogenoemde huisartiesten.

Bij de laatste gedeeltelijke lock down van half oktober hebben we besloten om alles tot begin december te annuleren. De maand december hadden we al helemaal vrij voor onze eigen kerstproducties, welke we al sinds zeven jaar programmeren. Daar hebben we nu ook vol op ingezet. We hebben acht studenten van de Codarts opleiding Rotterdam in huis. Regisseurs Bruun Kuijt en Jasper Verheugd zijn met hen aan het werk om onze kerstproducties vorm te geven. Zoals het er nu uitziet gaan we een deel via streaming doen en hopen we dat we onze Santa-Revue live mogen opvoeren voor 30 mensen. Het voordeel van de productie in eigen hand, is dat we heel flexibel zijn. Zo kunnen we op- of afschalen al naar gelang de beperkingen van de overheid worden aangepast.

Hoe kunnen we als sector ons beter weren tegen deze wisseling van beperkingen?

Het is mijn overtuiging dat we, ook voor de toekomst, veel flexibeler moeten worden. Voor iedere productie kunnen we bijvoorbeeld 3 scenario’s bedenken. Hoe ziet de productie (en financiële afspraak) eruit als je op de maximale capaciteit van de zaal mag spelen? Hoe ziet het er uit bij een ‘1,5 meter zaal’ en bij een minimaal scenario van 30 personen. Ben je in staat om voor al die scenario’s een aanbod te leveren (van een voorlees-voorstelling tot uiteindelijk de maximale variant)?

Ik denk dat we af moeten van het ver vooruit programmeren en verkopen (en dus ook van de traditionele brochure). Er zijn grote producties die meer voorbereidingstijd nodig hebben, maar door korter vooraf te programmeren kan sneller ingespeeld worden op mogelijke beperkingen en zeker ook op de actualiteit. Een directe relatie tussen theaters en makers/producenten kan hier ook behulpzaam in zijn en het (co)produceren door theaters draagt bij aan de flexibiliteit.

Wat voor afspraken kunnen podia en producenten maken om toch enigszins duidelijkheid te creëren in een volgende periode van wisselende beperkingen?

Mijn ideaalbeeld is om met een schone lei te beginnen. In plaats van wat we nu doen, vooral annuleren en verplaatsen, kun je per moment en situatie bekijken wat er wel mogelijk is. Dat kun je dan met elkaar gaan organiseren. Ik ben er van overtuigd dat je dan meer kan doen dan wat we nu doen én dus ook aan meer artiesten een podium kunt bieden. Als we er vanuit gaan dat het zeker tot de zomer van 2021 nog wisselvallig blijft, dan moeten we hier met elkaar een visie op hebben. Wat we nu sowieso al kunnen doen, is per productie aangeven wat de verschillende scenario’s zijn bij de verschillende beperkingen.

Meer inspiratie