VSCD: Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties

De VSCD Mimeprijs wordt uitgereikt voor de belangrijkste bijdrage aan de mime naar het inzicht van de jury voor de persoon/groep die de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan mime in het betreffende seizoen. Dat kan zijn op het gebied van uitvoering, regie, choreografie etcetera. De VSCD Mimeprijs is voor het eerst uitgereikt in 1986. De mimeprijs is een bronzen beeldje gemaakt door Eric Claus

VSCD Mimejury 2010
De Mimejury bestaat uit: Anne Marie Kalkman (voorzitter), Frank Noorland, Marijn de Langen, Irene Schaltegger en Roy Peters.

Nominaties:

Theatermaker Nicole Beutler is genomineerd voor haar voorstelling 1: SONGS, a solo with missing choir.
Beutler (1969) heeft de voorstelling 1: SONGS, a solo with missing choir in nauwe samenwerking met theatermaker Sanja Mitrovic en componist Gary Shepherd ontwikkeld. De VSCD Mimejury over deze voorstelling: "Opzwepend, verleidelijk, sereen, ingekeerd meditatief en opeens weer levensgevaarlijk en rock & roll. Deze voorstelling grijpt de toeschouwer bij de lurven. Vanaf het mooie beginbeeld, waarin Beutler opnieuw haar fascinatie voor de schemergebieden tussen zichtbaar en onzichtbaar, afwezig en aanwezig vormgeeft,  ontrolt de voorstelling zich als een meeslepend concert. Haar samenwerking met mimespelers is een verrijking voor het vakgebied."

 Schweigman& Theun Mosk voor Tussen
‘Wie naar een stuk van Schweigman en Mosk gaat kijken, krijgt telkens weer de indruk getuige te zijn van een heel nieuwe vorm van theater. Zij nemen geen enkel onderdeel van de theatrale ervaring zomaar voor lief en houden geen enkele theatergewoonte voor onveranderlijk. Dat maakt hun werk in het algemeen en deze voorstelling in het bijzonder tot een avontuur. Tussen is een reis door het onbekende: vanaf het moment dat de toeschouwer via allerlei omwegen zelf op een duister toneel belandt tot aan het slot, waarin de spelers zich tussen het publiek op de tribune mengen, is er heel veel gebeurd dat de zintuigen prikkelt en dat de zekerheden ondermijnt. Van desoriëntatie tot harmonie, van indringende muziek tot heftige beweging. Het licht speelt bij dit alles een hoofdrol: het krijgt een haast lichamelijke kwaliteit en het gedraagt zich als een extra personage in de voorstelling. Schweigman en Mosk weten een veelheid aan ervaringen bij elkaar op te tellen en er een mysterieuze eenheid van te smeden. Wat de jury daarbij in het bijzonder waardeert is de volkomen beheersing waarmee zij hun werk doen. Het stuk leeft, beweegt en vibreert, maar tegelijk beseft de toeschouwer dat hier niets aan het toeval wordt overgelaten. Ditmaakt Tussen tot een wonderlijke en onvergetelijke belevenis’, aldus de Mimejury.

De binnenkomst of je gaat tenslotte weer naar huis bij Bellevue Lunchtheater. Idee, spel: Esther Snelder, René Geerlings, idee, tekst: Magne van den Berg, regie: Sanne van Rijn.
De Mimejury aan het woord: ‘De binnenkomst of je gaat tenslotte weer naar huis is een synthese van tekst, spel,muziek, regie en scenografie. Het is theater dat schreeuwt dat het theater is; het stelt zich aan, het irriteert, het ontroert, het is gestileerd, het vervreemdt, het is raar. En het raakt heftig. De tekst van Magne van den Berg schept een universum vol verdriet en verlangen waar tedere gevoelens en verloren vriendschap wrang, maar ook liefdevol de ruimte krijgen. De acteurs, René Geerlings en Esther Snelder, in de regie van Sanne van Rijn, bespelen de tekst als een choreografie van emoties. De scenografie, bestaande uit gemanipuleerd daglicht en een eenvoudige grijze inrichting versterkt de sobere, maar keiharde afwijzing die in de lucht hangt. Volgens de jury een heel krachtige vorm van mime; het gezegde krijgt pas betekenis door het ongezegde. In dit geval op een zeer absurdistische wijze, die zó klopt dat het niet leidt tot vervreemding, maar waar je juist in gezogen wordt.’ 

René Geerlings voor zijn spel in De Binnenkomst of je gaat tenslotte weer naar huis (Bellevue Lunchtheater,  Idee, spel: Esther Snelder, René Geerlings, idee, tekst: Magne van den Berg, regie: Sanne van Rijn) én voor zijn spel in Toneel (Theatergroep Max., concept en regie Jetse Batelaan)
‘René Geerlings heeft met zijn bijdrage aan deze twee stukken laten zien dat hij een prachtige mimespeler is. Met volle inzet van zijn fysieke beheersing en met een scherp besef van tijd en ruimte weet hij zijn personages gestalte te geven. De rollen die Geerlings opbouwt zijn sterk en aandoenlijk, ze zijn krachtig en onzeker, ze zijn koninklijk en toch ook een beetje lachwekkend. Met andere woorden; hij maakt er herkenbare mensen van. De stukken waar de jury Geerlings voor nomineert zijn zeer verschillend, maar hij past zich aan de twee werelden die hier worden getoond met een trefzekere souplesse aan. Toch is hij veel meer dan wat je een ‘dienstbare speler’ zou kunnen noemen. Daarvoor is wat hij laat zien te eigen, te persoonlijk. Je kijkt naar een personage maar je ziet René. René die risico’s neemt, René die weet hoe ver je kunt gaan en dan nog een stukje verder gaat. René geeft zich met huid en haar over aan het stuk waarin hij staat en toch beheerst René het spel. En dat maakt het telkens weer een genoegen en een verassing om hem te zien spelen’, aldus de Mimejury. 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Winnaar van de VSCD Mimeprijs 2009 is:
Ton Kas voor zijn rol in de voorstelling Brigadier Fub, of het eeuwig menselijke van theatergroep Carver. De VSCD Mimejury over Kas: "Ton Kas zuigt, sart en ontroert in Brigadier Fub, of het eeuwig menselijke. Hij heeft in de voorstelling een theatrale timing ontwikkeld, waarmee hij middels toon, tekst en beweging op weergaloze wijze de vorm en het gedachtegoed van de striptekeningen van Gummbah verbeeldt."

Verder waren genomineerd in 2009:
Karina Holla met de autobiografische voorstelling Être Blessé, regie:Karina Holla en Gerardjan Rijnders, coproductie: Teater Giljotin.
De Mimejury:"Être Blessé toont een fenomeen: de vakvrouw Karina Holla, die haar eigen karikatuur creëert en overstijgt. Het is haar gelukt om met haar theatertaal een plaats te veroveren tussen de kunstenaressen waarvan ze de levens heeft verbeeld."

Rob List met de duetten Injerto en Greffe.
"Injerto en Greffe vormen, hoewel verschillend van energie, een prachtig tweeluik over menselijke relaties. De duetten mogen daardoor een hoogtepunt genoemd worden binnen de unieke theatertaal die Rob List in zijn carrière als bewegingskunstenaar heeft ontwikkeld", aldus de jury. 

Kenneth Homstad voor zijn voorstelling Is There Anybody Out There? van hetveem theater. "In Is There Anybody Out There? vertelt Homstad het banale thema van de ontmoeting van man en vrouw in een park op onvoorspelbare en humoristische wijze. Geen enkel moment wordt de richting van de volgende stap duidelijk. Ook het thema zelf blijkt zich pas na vele kwinkslagen te ontvouwen. Kenneth Homstad heeft daarbij een zuiver gevoel voor compositie", aldus de Mimejury.

Klik hier voor het juryrapport 2009
Klik hier voor een historisch overzicht van de toekenning van de VSCD-mimeprijs.